Καλώς ήρθατε!

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ
Ως κόρη τού συγγραφέα/σεναριογράφου Γιώργου Καραμάνου (Δείτε το βιογραφικό του εδώ) ένιωθα ανέκαθεν την κληρονομική υποχρέωση να βαραίνει πάνω μου. Όχι ως προς την συγκριτική αναμέτρηση μαζί του -αυτό θα ήταν άτοπο- αλλά ως προς την συνέχιση της συγγραφικής πορείας. Έτσι, ενώ διάλεξα να σπουδάσω Ελληνική Φιλολογία (επειδή δεν ήμουν καλή στα μαθηματικά), κατέληξα να διδάσκω έκθεση και λογοτεχνία. Κι ενώ δεν σκόπευα ν' ασχοληθώ συστηματικά με την συγγραφή βιβλίων, όσο καιρό θυμάμαι τον εαυτό μου διατηρούσα προσωπικό  ημερολόγιο. Κάπως έτσι "γεννήθηκαν" τα βιβλία μου - απλά και ανεπαίσθητα.

Παράλληλα, ως κόρη και εγγονή φωτογράφου, δεν θα μπορούσα παρά να ασχολούμαι ερασιτεχνικά με τη φωτογραφία, ενώ τελευταία αρθρογραφώ σε λογοτεχνικά περιοδικά κι εφημερίδες. Τελικά, δεν μπορώ να ερμηνεύσω το αν  η καλλιτεχνική πορεία είναι  στο DNA της οικογένειάς μου ή αν οι κλίσεις μας είναι απλά απόρροια προτύπων και ανάλογων ερεθισμάτων. Βλέπετε, μεγαλώνοντας, συνειδητοποιώ και γω με την σειρά μου πόσο ανεξέλεγκτη και εύθραυστη είναι η  ύπαρξή  μας ώστε να καυχόμαστε για τις επιλογές μας. Το μόνο που υπάρχει λοιπόν για μένα είναι ο σπόρος. Αυτό το "μικρόβιο"  που σε κατατρώει εσωτερικά και αν είσαι τυχερός θα έχεις την ευκαιρία να τον δεις κάποτε να ανθίζει και να δίνει καρπούς. 
                                                             

           
«Cruauté et tendresse. Contrairement aux clichés classiques de la féminité, Valia Karamanou nous fait pénétrer dans un monde tourmenté de passions extrêmes, voire mortelles, de créatures sournoises et agressives, d’êtres cauchemardesques, de névroses, d’actes incompréhensibles, un monde où les humains sont prisonniers de leur douleur et de leur désespoir, torturés par leurs souvenirs et leurs remords.»

                                 Serge Belletti (Περιοδικό Δεσμός, Παρίσι 2013)



ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ ΤΙΤΛΟΣ: «ΚΟΚΚΙΝΑ ΔΕΝΤΡΑ»
ΕΚΔΟΣΕΙΣ  ΩΚΕΑΝΙΔΑ (2017)                                                                     "Η Μάρθα, μια σαραντάχρονη  δικηγόρος, μετά την απόλυσή της μένει  άστεγη βιώνοντας παράλληλα  την προδοσία στον έρωτα, έναν αιφνίδιο θάνατο και την απώλεια του πατρικού αγροκτήματος στο Άργος. Περιπλανιέται για μέρες, ώσπου βρίσκει προσωρινά στέγη στο εγκαταλειμμένο σπίτι του σταθμάρχη σ’ έναν παλιό σταθμό τρένων και βοήθεια σ’ έναν ευγενικό άντρα, τον Μηνά. Στο έκρυθμο πολιτικά περιβάλλον του Ιουλίου του 2015 προσπαθεί να επιβιώσει δημιουργώντας έναν διαφορετικό τρόπο ζωής. Παράλληλα ένα αναπάντεχο εύρημα της αποκαλύπτει τη σκοτεινή ιστορία του σταθμού: ένα φλογερό ερωτικό τρίγωνο κι ένα ανεξιχνίαστο έγκλημα. Αυτές οι ανακαλύψεις δίνουν δύναμη στη Μάρθα να προστατέψει ό,τι αγαπά και να διεκδικήσει την ευτυχία. Και τότε τα δέντρα βάφονται κόκκινα…"